Ik moet geen jood zijn om joden te waarderen, geen vrijzinnige om vrijzinnigen als naaste te erkennen. Ik heb het recht om heel erg overtuigd te zijn van mijn christelijk geloof en tegelijk de plicht om te erkennen dat mijn islamitische groenteboer even overtuigd is van zijn geloof.’

Ik ben anders dan de traditionele imam. Ik kleed me modern, hou van voetbal, ga met jongeren op café. Maar ik probeer de grens te bewaken, om mijn geloofwaardigheid als imam niet in het gedrang te brengen.

Ik heb al vaker voor meditatiemomenten op school gepleit. Elke dag, al is het een halfuurtje, de pauzeknop induwen: waar ben ik mee bezig, waar wil ik naar toe?