Het is tijd voor actief pluralisme. Waarom zouden we als christenen niet de eerste stap zetten met een inclusief verhaal? ... Het is zo boeiend met andersgelovigen, ook atheïsten, de geloofsvraag in alle openheid te bespreken.
Ik geloof dat er iets buiten mij bestaat. Ik kan niet verwoorden wat, en misschien moet ik dat ook maar niet proberen. Geloven helpt me. Het geeft kracht en rust.
Door mijn geloof kan ik alles een plaats geven. Ik zweef niet als het lekker loopt, maar ik zit ook niet in de put als het vierkant draait. Het geloof biedt me stabiliteit. Het is mijn kracht en mijn motor. Ik bid en mediteer elke dag. Omdat ik dankbaar ben voor het leven dat ik kan leiden.
Geeft al meer dan 20 jaar RK-godsdienst voor leerlingenpubliek met vnl. Turkse roots. Dat is heel boeiend. Als het aankomt op godsdienst kan ik geen betere leerlingen wensen dan moslims.
God is altijd aan mijn zijde gebleven en dat is vandaag niet anders. Naar de misviering is er door het drukke programma nog weinig bij, maar ik blijf gelovig en ik bid nog vaak. In onze buurt is er een heel mooie kerk waar ze soms overdag misvieringen houden, daar loop ik wel eens langs als ik geen training heb.
Als ik ergens naartoe ga en ik vergeet mijn Bijbel, voel ik mij slecht. Ik haal mijn kracht daaruit.
We willen ontmoetingen tussen joodse en moslimjongeren organiseren, met de focus op persoonlijke verhalen.
De Verklaring van de Rechten van de Mens … Meer dan ooit is het onze plicht, als wereldburgers, maar ook als Belgen van Joodse afkomst, om op te komen voor de rechten van ieder mens. Als de organisatie Een Andere Joodse Stem onderschrijven wij het Joodse voorschrift: tikkun olam, tikkun ha-adam ofte om de wereld te herstellen, moeten we bij onszelf beginnen.
De reden van mijn getuigenis: we zitten op dit ogenblik in de aanloop naar Yom Kippur, Grote Verzoendag. We leven nu in de 10 ontzagwekkende dagen. Het is dan nodig om jezelf te onderzoeken of je iemand tekort hebt gedaan of verkeerd hebt behandeld. Als we dat niet ernstig nemen kunnen we op Yom Kippur God niet onder ogen komen.
Leerlingen lijken de behoefte te voelen om levensbeschouwing een plaats te geven op school.
'Ik ben religieus maar niet dogmatisch. Ik ben agnosticus maar ik zoek graag kerken en kloosters op, jaarlijks trek ik me terug in de abdij van Orval. … Tijdens de colleges van Guido Vanheeswijck was ik meermaals ontroerd door zijn engagement en bevlogenheid.’
Ik ben een overtuigd atheïst, maar ik stoor me aan mensen die religiositeit of het gelovig zijn belachelijk maken.
We zijn een pluralistische universiteit, geen katholieke noch een vrijzinnige. Dus ja, er is plaats voor religie en levensbeschouwing bij ons. In openbare redes benadruk ik dat stelselmatig en ik zou willen dat het thema meer besproken wordt. We zouden bvb. een forum kunnen organiseren waar mensen van verschillende achtergronden vrijuit over hun levensbeschouwing kunnen vertellen. Niet zozeer in een debatvorm waar je tegenstellingen opzoekt, maar wel informatief. Met als essentiële bedoeling te spreken én te luisteren, en elkaar te verrijken.
Ik heb al vaker voor meditatiemomenten op school gepleit. Elke dag, al is het een halfuurtje, de pauzeknop induwen: waar ben ik mee bezig, waar wil ik naar toe?
