Ik zat zeer lang in een moeilijke relatie. Nadat het gedaan was voelde ik mij gelukkiger en vrij.
Ik erken en ervaar God in de liefde die ik geef en ontvang van mijn leerlingen. Deze liefde uit zich in appreciatie, dankbaarheid, troost, moed, maar ook iemand bevestigen in iemand zijn manier van zijn.
Als praktiserend christen kan ik niet anders dan enthousiast reageren wanneer buren uit de hele straat, gelovig of niet-gelovig, steeds opnieuw spontaan bereid zijn om elkaar te helpen.
Pol, gepensioneerd leerkracht, 80-er
Onze whatsappgroep brengt een 60-tal gezinnen uit onze buurt dichter bij elkaar. Bij elke positieve reactie op een hulpvraag, sta ik even stil, en denk ik dankbaar dat dit een hele vooruitgang is'.
Pol, gepensioneerd leerkracht, 80-er
Een verjaardagsfeestje voor een 80-jarige moeder. De zoon speecht voor het eerst in zijn leven. Eenvoudig maar doorleefd waardeert hij zijn moeder voor de jarenlange, stille inzet. Ik waardeer beiden: de jarige en de dankbare zoon.
AFS bracht een gast in huis en we hebben veel meer momenten dat we met het gezin systematisch afspreken, we gaan nu rond de tafel zetten, we gaan over bepaalde dingen praten en dat heeft ons dichter bijeen gebracht.
De katholieke kerk is voor mij echt een heel warm nest. De mensen in de parochie zijn altijd heel superlief, super verwelkomend.
De Heer heeft mij hier op aarde gezet in deze familie en ik probeer zo goed en zo kwaad mogelijk met Hem samen te werken. En dat geeft mij heel veel vreugde en vrede!.
Iedereen heeft een getuigenis en iedereen heeft een verhaal. Dat je ook als 18-jarige gewoon christen kunt zijn. En alsnog een student kan zijn en lol kunt hebben.
Ik kan een neo-nazi tolereren als hij zich maar gedraagt, als hij de wet respecteert. En wie een ander in elkaar slaat, respecteert de ander niet en dan is er gelukkig een rechtssysteem in ons land waardoor iemand aangeklaagd kan worden.
Voor mij is er een gelijkheidsteken tussen mens-zijn en Jezus. Jezus is degene die mij leert wat menszijn ten volle betekent.
De zin van het leven verschijnt in de blik van de ander. De medemens die u aankijkt en die vraagt: "Help mij. Zorg voor mij." Daar verschijnt de zin.
Vandaag, op de 80ste verjaardag van het einde van de tweede wereldoorlog, heb ik geen boodschap van verdriet maar van hoop en geluk. En vergeet nooit, dat het leven mooi is. Ik behoud mijn vertrouwen in de toekomst en in de menselijke goedheid.
Het bedrijf dat ik sponsor doet o.m. aan huiswerkbegeleiding: fantastisch!
Ik ben gaan samenwerken met een bedrijf dat voor mij de “BROEDERLIJKHEID” symboliseert, het derde ideaal van de Franse Revolutie. Vrijheid en gelijkheid werken niet zonder die broederlijkheid. Ik doe voor jou wat jij niet kunt. Ik zorg voor jou. Waarom? Omdat we broeders en zusters zijn. Omdat we mensen zijn.
Toen wij en onze grootouders het moeilijk hadden, hielpen telkens andere mensen ons. Dat heeft voor ons echt een verschil gemaakt. Zo kregen we ons leven weer op de rails. Ik ben blij dat ik nu, op mijn beurt, in staat ben om andere mensen te helpen.
Mijn sociaal engagement komt voort uit mijn familiegeschiedenis. Mijn vader groeide op in armoede na de Tweede Wereldoorlog en leerde me “dat je beter kunt geven dan krijgen”.
Een schooldirecteur :”… Dit zijn de jongeren die over een paar jaar de beroepen gaan invullen die we zo hard nodig hebben, zoals leraar, verpleegkundige, tandtechnicus, jurist of burgerlijk ingenieur.” Als gewezen leerkracht kan ik me daar volledig achter scharen.
